Bu AVM’ler Bize Ne Diyor?

Bu AVM’ler Bize Ne Diyor?

Tüketim çağında ebeveyn olmak kolay değil kabul ediyorum ve ekliyorum, siz nasıl bir tüketici iseniz çocuğunuz da öyle bir tüketici oluyor.

Çocuk kavramı bir yandan yeni anlamlar almaktayken doğal olarak anne baba olma kavramı da değişime uğruyor. Çocuklarına zaman ayıramadıklarını dile getiren ebeveynler, gün geçtikçe vicdanlarını ana-babalık görevleri yerine, çocuklarına bazı haklar tanıyarak temizlemeye çalışıyorlar. Verilen bu haklar ile ebeveynlik sorumluluklarını yerine getirdikleri izlenimine kapılıp çocuklarını tüketici pazarı içine dâhil ederek birer tüketici haline getiriyorlar.

Geçtiğimiz günlerde OMO Türkiye tarafından yayınlanan reklam ve sosyal deney çalışmasının (anı biriktir)çok daha fazla mecrada yayınlanması gerekliliği gün gibi ortada.

Her çağda olduğu gibi bu çağda da çocuk yetiştirmek hiç de kolay değil, evet. Başka bir taraftan baktığımızda ise çok kolay. Siz varsanız çocuğunuz var.

O’na sadece zaman ayırmanız, birlikte olduğunuz her an geleceğinin inşası için en iyi okulu kazanmasından çok daha sağlam temeller atmanızı sağlar. Bugünün ebeveynleri olarak bizler de tüketim çağının çocuklarıyız unutmamak gerek.

Nelere aldandığımıza bakmakla başlayabiliriz. Ne olmazsa olmaz? Çocuğunuzla olan ilişkinizde,sağlıklı ve sürdürülebilir bağ kurmak için beş yıldızlı otellerde tatil yapmak,en pahalı restauranda yemek yemek, yurt dışı seyehatleri mi? Yoksa, sevgi dolu bir bakış, birlikte karıştırılıp hep beraber yenen kek, birlikte uçurulan uçurtma, paylaştığınız anlarla oluşturduğunuz anılar mı?

Bizim tüketim alışkanlıklarımız, alışveriş yaparken kullandığımız dil tahmin ettiğinizden çok daha fazla etkiliyor çocuklarımızın tüketim davranışlarını. Büyük kızım büyürken ben kolay satınalan bir yetişkin değildim. Sürekli “evet beğendim ama bayılmadım” diyip bırakıyordum elimdeki ürünü.

Kızım 3,5 yaşlarındayken “sana şunu alalım,bunu alalım” diye geziyoruz. Elime ne gelirse gösteriyorum “bu sana çok yakışır….” Döndü bana baktı “Anne beğendim ama bayılmadım” dedi. İlk anda büyük şok yaşadım tabiki, kız çocuğum var renk renk giyinsin falan istiyorum. Sonra farkettim ki ben ne yapıyorsam o da aynısını yapıyor. Şimdi 11 yaşına geldi, hala hiçbir şeye (özellikle giyim) ihtiyacı olmadığını düşünüyor.

4 yaşındaki küçük kızım büyük kızımdan çok farklı bir yaradılışa sahip. Herşey güzel, herşey ona yakışır. Geçenlerde ona ayakkabı almak için alışveriş merkezinde girmediğimiz mağaza kalmadı. Bulamadık, rengi varsa numarası yok, numarası varsa modeli yok. İki alışveriş merkezi sonrasında otoparka doğru yürürken “Annee, bence bu avmler bize evde olan ayakkabılarınızı giyin diyor” dedi. Bu tabi bende daha büyük bir şok yarattı çünkü ondan böyle bir tespit hiç beklemiyordum.

Bir yandan da incecikten bir gurur duymadım diyemem. Sonuç baştaki tespitten farklı değil; tüketim çağında ebeveyn olmak kolay değil kabul ediyorum ve ekliyorum, siz nasıl bir tüketici iseniz çocuğunuz da öyle bir tüketici oluyor.

Sevgilerimle

 

 

 

About Koçluk, Danışmanlık ve Kişisel Gelişim ||| Gökçe Erinç